Stare brytyjskie monety wyjaśnione: funty, szylingi i pensy

Przed 15 lutego 1971 roku brytyjski pieniądz działał na systemie obowiązującym od czasów anglosaskich: dwanaście pensów na szyling, dwadzieścia szylingów na funt. Dwieście czterdzieści pensów dawało funta, dlatego rachunki w starych powieściach są tak trudne do prześledzenia.

Skróty pochodzą z łaciny: £sd, od librae, solidi i denarii.

Monety

Gwinea przetrwała jako jednostka rozliczeniowa długo po tym, jak zaprzestano bicia samej monety, dlatego w niektórych miejscach konie i sztukę wciąż licytuje się w gwineach.

Które z nich są srebrne

Rok ma tu większe znaczenie niż nominał.

• Przed 1920 rokiem: srebro sterlingowe, 92,5% próby.
• 1920 do 1946: 50% srebra, obniżona próba po wojnie.
• Od 1947 roku: stop miedziano-niklowy, bez śladu srebra.

Tak więc szyling z 1936 roku jest w połowie srebrny, a szyling z 1948 roku nie ma go wcale. Pensy, halfpenny i farthingi zawsze były z brązu; threepence po 1937 roku był z mosiądzu i miał dwanaście boków.

Buck wycenia typowy szyling George'a V na mniej więcej 5,56 do 11,72 $, z czego większość to srebro plus niewielka premia kolekcjonerska.

Dzień decymalizacji

15 lutego 1971 roku funt podzielono na 100 nowych pensów. Shilling i florin pozostały prawnym środkiem płatniczym jako 5p i 10p, bo miały ten sam rozmiar, i obiegały obok monet dziesiętnych aż do wczesnych lat dziewięćdziesiątych. Half crown wycofano z obiegu w 1969 roku, penny i threepence w 1971.

Przeddziesiętna moneta znaleziona dziś w drobnych nie nadaje się do wydania, ale nie jest też bezwartościowa.

Pieniądz papierowy to osobna sprawa

Wycofane banknoty Bank of England wciąż można wymienić w samym Bank of England, po wartości nominalnej, bez żadnego terminu. Dotyczy to starych papierowych piątek i dziesiątek zastąpionych przez polimerowe, a także banknotów sięgających znacznie dalej wstecz. Nie dotyczy to emisji szkockich ani północnoirlandzkich, którymi zajmują się ich własne banki emisyjne.

Kolekcjonerski stary banknot może być wart znacznie więcej niż jego nominał, więc zanim wejdzie się z nim na Threadneedle Street, warto sprawdzić jego wartość.

Co jest naprawdę rzadkie

Bardzo niewiele. Przeddziesiętne monety bito w ogromnych ilościach i niemal każde gospodarstwo domowe w kraju trzymało je w puszkach. Naprawdę wartościowe egzemplarze to wczesne srebro bite maszynowo, złote sovereigny i konkretne roczniki o niskim nakładzie, takie jak penny z 1933 roku, którego istnieje około siedmiu egzemplarzy.

Puszka szylingów i florinów jest warta tyle co jej srebro, a to wcale nie jest mało: kilka dziesiątek monet sprzed 1947 roku sumuje się do realnych pieniędzy przy dzisiejszej cenie kruszcu.