Shield Nickel: moneta, którą aplikacje wciąż źle rozpoznają

Shield Nickel to pierwsza pięciocentowa moneta Stanów Zjednoczonych bita w miedzioniklu i nie przypomina niczego innego, co można znaleźć w amerykańskiej portmonetce: na awersie tarcza z krzyżem powyżej, na rewersie duża cyfra 5 otoczona gwiazdami. Biła się od 1866 do 1883 roku.

Liczą się dwie odmiany.

• Z promieniami (with rays, 1866 do wczesnego 1867). Promienie biegną między gwiazdami na rewersie. Bita niewiele ponad rok, zanim mennica zrezygnowała z tego wzoru, bo wypełniał stemple metalem i je pękał. Zwykle od 30 do 150 dolarów w stanie obiegowym.
• Bez promieni (without rays, 1867 do 1883). Reszta serii i ta odmiana, którą masz większe szanse trzymać w ręku. Zwykle od 20 do 80 dolarów w stanie obiegowym.

Pułapka: to nie jest trzycentówka

Brzydszą siostrą Shield Nickel jest trzycentowa moneta niklowa, bita od 1865 do 1889 roku, z którą dzieli epokę, stop i rodzinne podobieństwo. Bazy referencyjne mylą je bez końca, a gdy raz się pomylą, każde narzędzie zbudowane na takiej bazie myli się w tym samym kierunku. Dokładnie to znaleźliśmy we własnym katalogu: rekord oznaczony jako typ pięciocentowy z lat 1883 do 1912 wskazywał na stronę referencyjną trzycentówki niklowej, co oznaczało, że jego zakres dat obejmował lata, w których ta moneta w ogóle nie istniała. W efekcie prawdziwy skan monety Shield Nickel z 1868 roku trafiał na rekord Liberty Head zamiast na właściwy.

Rozwiązaniem nie jest sprytniejsze dopasowywanie. Jest nim poprawienie referencji i przypięcie jej tak, żeby żadna przebudowa katalogu nie cofnęła tej poprawki po cichu.

Dlaczego zdarta Shield Nickel jest trudna dla oprogramowania

Powody są dwa i się nakładają.

Po pierwsze, data siedzi nisko na awersie pod tarczą i to ona ściera się jako pierwsza. Monetę bez czytelnej daty trzeba rozpoznać po tym, jak wygląda, a nie po tym, co jest na niej napisane.

Po drugie, uczciwym podejściem do monety bez czytelnej daty jest preferowanie nowszych rekordów: statystycznie moneta bez daty w czyjejś kieszeni częściej okazuje się współczesna niż przedwojenna. Ta zasada jest słuszna niemal zawsze i akurat tutaj jest całkowicie błędna. Moneta, która wyraźnie pokazuje tarczę i cyfrę 5, nie jest współczesną pięciocentówką, niezależnie od tego, co mówi statystyka.

Dlatego nazwa typu musi mieć pierwszeństwo przed zgadywaniem epoki: gdy rozpoznanie po wyglądzie wskazuje konkretny typ, ten typ wygrywa. Dobre ustawienie tej reguły to różnica między powiedzeniem komuś, że jego moneta jest warta pięć centów, a powiedzeniem, że jest warta osiemdziesiąt dolarów.

Grading, w skrócie

Poziome linie na tarczy są wskaźnikiem zużycia. Na mocno zdartej monecie zlewają się w płaski panel. Wyraźne rozdzielenie linii na całej tarczy oznacza monetę wartą porządnego sfotografowania, zanim cokolwiek się z nią zrobi.

Pęknięcia stempla są w tej serii normą i nie są uszkodzeniem. Ten wzór niszczył stemple od pierwszego dnia produkcji i to właśnie dlatego zrezygnowano z promieni.